Hoe verhalen me dieper leerden mijn lot te omarmen.
Aan het einde van 2024 begon er iets in mij te trillen.
Een fluistering die vroeg:
Wat als de verhalen die ik draag, gedeeld willen worden?
Ik ervaarde een soort onrust, niet uit onvrede, maar als iets in mij dat bleef kloppen en dat mij vroeg om dieper te luisteren.
Ik wist alleen nog niet waarnaar.
Toen ik deze trilling niet langer kon ontwijken, las ik over de opleiding tot Chief Storyteller en ik voelde het meteen.
Dat tintelende gevoel dat ik ken als iets klopt: De roep van het onbekende.
Ik zei tegen mezelf: Ik probeer het gewoon, ik kijk wat het brengt.
De eerste keer dat ik de kring binnenstapte, voelde het vertrouwd en vreemd tegelijk. Dertien mensen. Dertien verhalen die zich om me heen uitrolden als landschappen waar ik soms iets in herkende en soms totaal niet.
Toch was er ook aarzeling.
Een stemmetje dat fluisterde: Niet alles hoeft verteld te worden.
Mijn eigen verhaal, dat van opgroeien met ouders met psychische problematiek, is geen gemakkelijk verhaal.
Het is verweven met loyaliteit, met schaamte, met oude verantwoordelijkheid.
Met de neiging om sterk te zijn, zelfs als iets in mij wilde leunen.
Ik heb lang gedacht dat vooral de versie van mij die het allemaal goed deed, de moeite waard was om van te houden.
Tijdens een gesprek met een goede vriend, gebeurde er iets onverwachts.
Ik zei: ‘Als ik ga afstuderen, dan alleen als het écht ergens over gaat.’
Hij keek me aan, glimlachte even en zei:
‘Hoor ik je nu zeggen dat je gáát afstuderen?
Ik voelde hoe mijn keel dichttrok.
Die vraag raakte een plek die ik lang had beschermd.
Een grens tussen weten en durven.
Op de terugweg belde ik mijn zus.
Ik vertelde haar over het gesprek.
Ze zei: ‘Het klinkt spannend. En ook passend.’
Dat was het.
Spannend én passend.
Haar woorden ontving ik als aanmoediging waardoor er ruimte ontstond en de angst afnam.
Vanaf dat moment veranderde de opleiding in een plek waar ik naast leren en plezier maken, ook kon gaan oefenen met het vertellen van mijn verhaal.
Afdalen in mijn lijf, waar het verhaal al lang bekend was en de woorden spreken, die ik niet eerder zo sprak. Voor het eerst zonder te redigeren. Zonder te zorgen dat het netjes eindigde. De eerste zinnen trilden in mijn keel. Mijn adem stokte, mijn hart bonsde.
Daarna werd het heel rustig in mijn lichaam. Ik ervaarde dat mijn stem, die te lang stil was geweest, mij hielp om meer bij mezelf thuis te komen.
Het was alsof mijn verhaal door mij heen wilde bewegen.
Mijn geschiedenis is niet alleen een verhaal van overleven.
Het is ook een verhaal van betekenis.
Van hoe de wonden uit mijn jeugd me leerden om aanwezig te blijven, ook als het schuurt. Om niet weg te gaan van pijn, maar nabij te blijven.
Langzaam begon het vorm te krijgen.
Wat als ik een plek creëer waar die reis zichtbaar mag worden?
Waar professionals die dagelijks anderen begeleiden,
zelf even mogen stilstaan bij hun eigen verhaal.
Zo ontstond Storytelling for Wounded Healers.
Om te beginnen een dag waarin verhalen, stilte en nabijheid samenkomen.
Waar we onderzoeken hoe onze eigen littekens ook onze kracht zijn geworden.
Waar we oefenen met luisteren, echt luisteren,
naar de stem die we soms nog niet durven laten horen.
En nu, terwijl de datum dichterbij komt, voel ik dezelfde tinteling als toen ik begon.
Niet van spanning, maar van leven.
Want dit pad heeft me iets wezenlijks geleerd:
Dat verhalen niet alleen helen voor wie luistert, maar ook voor wie ze eindelijk durft te vertellen.
Dat spel en lichtheid net zo helend kunnen zijn als stilte en tranen.
En dat woorden pas werkelijk kracht krijgen, wanneer ze geworteld zijn in doorleefd weten.
Mijn reis in Storytelling Land heeft me op een diepere laag opnieuw thuisgebracht bij mezelf.
Dat is misschien wel de essentie van storytelling:
Dat we elkaar herkennen in onze menselijkheid.
Dat we elkaar dragen door te luisteren.
En dat we, al vertellend, iets terugvinden
wat we onderweg waren kwijtgeraakt.
Frances
Misschien herken je in jouw eigen werk ook dat verlangen om niet langer om de diepte heen te bewegen, maar er met zachte moed naar toe te gaan. Wil je meer weten over de workshop Storytelling for Wounded Healers? Klik op Storytelling Workshop en voel je welkom!